Szczęki

Amity wygląda jak idealne nadmorskie miasteczko: plaża, sezon, turyści, interes do zrobienia, dzieci z wiaderkami i dorośli przekonani, że lato samo się obroni. I wtedy z wody przychodzi śmierć. Po ataku rekina szef policji Martin Brody chce zamknąć plaże, bo zdrowy rozsądek podpowiada mu dokładnie to, co powinien podpowiadać. Burmistrz słyszy jednak przede wszystkim szelest pieniędzy uciekających z wakacyjnego sezonu. No i zaczyna się ten dobrze znany taniec: zagrożenie kontra wizerunek, bezpieczeństwo kontra kasa, prawda kontra święty spokój. Do Brody’ego dołącza biolog morski Hooper, człowiek od wiedzy, sprzętu i ostrzeżeń, których miejscowi najchętniej by nie słyszeli. Później pojawia się Quint, łowca rekinów, typ z innej epoki, szorstki jak lina i przekonany, że z potworem rozmawia się harpunem. Z prostego pomysłu rodzi się opowieść o strachu przed tym, czego nie widać pod powierzchnią. Bo tu najgorsza nie jest nawet paszcza. Najgorszy jest moment, gdy morze wydaje się spokojne, a wszyscy udają, że można wejść do wody.