Niedobrani

Fred Flarsky jest dziennikarzem z sercem po właściwej stronie, ale z życiową elegancją mniej więcej taką, jaką ma człowiek wpadający spóźniony na własną katastrofę. Traci pracę, jest spłukany i niezbyt pasuje do miejsc, w których obowiązują uśmiechy kontrolowane przez doradców. Charlotte Field przeciwnie: jest sekretarz stanu, kobietą wpływową, zdyscyplinowaną i coraz bliższą decyzji o starcie w wyborach prezydenckich. Dawno temu była jego opiekunką i młodzieńczą miłością, co samo w sobie brzmi jak żart napisany przez życie po trzeciej kawie. Gdy spotykają się po latach, Fred trafia do jej zespołu jako autor przemówień. Ma dobre pióro, szczerość i talent do mówienia rzeczy, których w wielkiej polityce raczej się nie mówi, bo potem trzeba wydawać oświadczenia. Charlotte widzi w nim kogoś, kto przypomina jej dawną odwagę, on zaś odkrywa, że za idealnym wizerunkiem stoi człowiek zmęczony rolą. Film opowiada o romansie bardzo niedopasowanym, ale pod komedią zostawia pytanie całkiem poważne: ile siebie trzeba odłożyć na bok, żeby zdobyć władzę, i czy warto, jeśli po drodze przestaje się mówić własnym głosem.