Kosmiczne jaja

Żart goni tu żart, ale fabularny silnik pozostaje czytelny: porwanie ma otworzyć drogę do kradzieży powietrza, a nie do żadnej honorowej wojny.Planeta Driudia ma coś, czego bardzo brakuje planecie Kosmoball: świeże powietrze. Prezydent Skroob nie zamierza jednak naprawiać własnego świata, skoro łatwiej ukraść cudzy. Do brudnej roboty wysyła Lorda Hełmofona i pułkownika Sandurza, którzy mają porwać księżniczkę Vespę oraz wymusić na królu Rolandzie dostęp do osłony chroniącej atmosferę Druidii. W tym samym czasie kosmiczny włóczęga Lone Starr i jego półczłowiek, półpies Barf uciekają przed długiem u Pizza the Hutt. Zlecenie uratowania Vespy spada im więc jak prezent, choć szybko okazuje się, że księżniczka nie jest łatwym pakunkiem do dostarczenia, a jej droid Dot Matrix pilnuje nie tylko bagażu. Po drodze pojawia się Yogurt, tajemnicza moc zwana Szwarcem i cała seria kłopotów, które przypominają wielkie kosmiczne epopeje przepuszczone przez maszynkę do żartów. Lone Starr próbuje przy okazji zrozumieć własne pochodzenie, Barf trzyma się zdrowego rozsądku, a Vespa uczy się, że ucieczka od ślubu może prowadzić w jeszcze większy chaos. Pościg jest poważny tylko dla tych, którzy go prowadzą. Reszta galaktyki musi jakoś przeżyć niekompetencję władzy, obsesję merchandisingu i hełm tak wielki, że sam zasługuje na osobny rozkaz. Żart goni tu żart, ale fabularny silnik pozostaje czytelny: porwanie ma otworzyć drogę do kradzieży powietrza, a nie do żadnej honorowej wojny.