Kobieta z portu

W porcie w Barcelonie ktoś znajduje kobietę związaną, zakneblowaną i porzuconą w kontenerze, jak dowód w sprawie, której jeszcze nikt nie potrafi nazwać. Nie wie, kim jest, jak się tam znalazła ani przed czym powinna uciekać. Do śledztwa wchodzi Anna Ripoll, detektyw wracająca do pracy z własnym ciężarem, niekoniecznie gotowa na sprawę, w której pamięć ofiary jest pusta, a zagrożenie bardzo konkretne. Pomaga jej Quique Zárate, partner w dochodzeniu prowadzonym pod presją czasu, bo osoby odpowiedzialne za porwanie najwyraźniej nie zamierzają zostawić niedokończonej roboty. Barcelona i Algeciras nie są tu jedynie punktami na mapie; stają się przestrzenią tropów, zacieranych śladów i rozmów, w których każde nazwisko może okazać się fałszywe. Śledczy muszą sprawdzać portowe nagrania, relacje świadków, układy przestępcze i prywatne pęknięcia ludzi krążących wokół ofiary. Im więcej Anna wydobywa z milczenia nieznajomej, tym wyraźniej widać, że sprawa nie dotyczy tylko tożsamości jednej kobiety. Chodzi także o przemoc, winę, strach i tę szczególną bezradność, gdy człowiek nie może zaufać nawet własnym wspomnieniom. Sprawa rozrasta się jak dochodzenie prowadzone pod skórą miasta: od pierwszego raportu policyjnego po pytania, których Anna wolałaby nie zadawać także sobie.