Klik: I robisz, co chcesz

Michael Newman jest architektem, mężem i ojcem, ale najczęściej zachowuje się jak człowiek, który prawdziwe życie odłożył na później. Goni za awansem, próbuje zadowolić szefa i wierzy, że jeszcze trochę pracy, jeszcze jeden projekt, jeszcze jedno poświęcone popołudnie pozwolą mu wreszcie odpocząć z rodziną. Donna, jego żona, i dzieci dostają więc od niego obietnice zamiast obecności. Pewnej nocy Michael trafia do dziwnego działu w sklepie, gdzie Morty wręcza mu uniwersalnego pilota. Urządzenie nie służy jednak tylko do telewizora. Pozwala zatrzymywać, przewijać i wyciszać fragmenty życia. Na początku wygląda to jak spełnienie marzenia każdego zmęczonego człowieka: można ominąć kłótnię, chorobę, nudną kolację, korki i wszystko, co przeszkadza w drodze do sukcesu. Szybko okazuje się, że pilot uczy się jego nawyków i zaczyna sam przewijać momenty, które Michael zbyt często uznawał za nieważne. Film startuje jak komedia o magicznym gadżecie, ale z czasem robi się z tego dość bolesna przypowieść o uciekaniu od codzienności. Michael chciał kontrolować życie, a odkrywa, że kontrola bez uważności jest tylko szybszą drogą do pustki. Najbardziej przewrotne jest to, że pomijane chwile nie były przeszkodą. Były właśnie tym, co składało się na rodzinę, miłość i zwykłe szczęście, którego nie da się odzyskać przyciskiem cofania.