Hobbit: Pustkowie Smauga

Bilbo Baggins i kompania trzynastu krasnoludów pod wodzą Thorina Dębowej Tarczy kontynuują wyprawę ku Samotnej Górze — Ereborowi, dawnemu królestwu krasnoludów. Uciekając przed orkową pościgową drużyną, szukają schronienia u Beorna, potężnego zmiennokształtnego, i przez Mroczną Puszczę próbują przedrzeć się do Ereborii. W lesie kompania wpada w sieć pająków, a następnie dostaje się do elviej twierdzy Thranduila, który więzi krasnoludy bez zamiaru wypuszczenia ich. Bilbo, korzystając z pierścienia, organizuje brawurową ucieczkę w beczkach po rzece, a drużyna dociera do Pojezierza i miasteczka Esgaroth. Tam Thorin przekonuje mieszkańców do wsparcia wyprawy obietnicą przywrócenia dawnej świetności regionu. W końcu kompania dociera do ukrytych drzwi w zboczu Samotnej Góry. Bilbo, jako złodziej-włamywacz, schodzi do skarbca w poszukiwaniu Kamienia Arcyluna — i staje twarzą w twarz ze Smaugiem, wielkim smokiem, który czuwa nad górą od dziesięcioleci.